
منبتکاری یعنی ایجاد طرحهای برجسته روی چوب با استفاده از ابزارهایی مثل قلم، اسکنه، مغار و چکش. هنرمند بخشهایی از سطح چوب را میتراشد تا طرح موردنظرش از دل چوب بیرون بیاید. نتیجهی کار اثری است که لمس و نگاه به آن حس عمق، سایهروشن و زندگی ایجاد میکند.

برای منبتکاری، چوب باید هم چگالی مناسب داشته باشد، هم گرههای کم و هم الیاف یکنواخت.

چوب گردو: محبوبترین چوب منبتکاری؛ سختی مناسب، نقش زیبا و کارپذیری عالی.
درجه سختی 5 از 7
الیاف نسبتاً صاف
رنگبندی قهوهای تا شکلاتی
تراشپذیری عالی و عمق زیبا
این چوب بهترین گزینه برای طرحهای ریز و کارهای لوکس است.

راش: بافت یکدست و قیمت مناسب، انتخاب حرفهایها و مبتدیها.
یکنواخت
مناسب کارهای تکراری و تولیدی
برای تمرین عالی است چون رفتار چوب قابل پیشبینی است.

چنار: نرمتر و مناسب تمرین، اما خروجی خوبی هم میدهد.
نرمتر از گردو
حس روستیکتر
مناسب طرحهای سنتی و ضخیم
اگر ریزهکاری میخواهی، چنار لجباز میشود.

توسکا: بافت نسبتاً نرم و رنگ گرم، مناسب برای نقشهای ریزتر.
چوب گرم، قابل انعطاف
ظرافتپذیر
مناسب کارهای تزئینی سبک

و این همان بخشیه که هیچکس نمیگه اما لازم داری:
خیلیها میافتند سراغ چوب نرم و فاجعه درست میکنند. چوب نرم، جزئیات را نگه نمیدارد.
ابزار کند مثل رانندگی با ترمز دستیه. هم کار رو زشت میکنه، هم خطرناکتره.
این اشتباه سوراخکُننده روحیه است. کل طرح رو میکنه پر از پَرزدگی و شکستگی.
طرحها صاف و بیجان میشوند. منبت یعنی عمق و سایه، نه خطخطی سطح.
روغن قبل از سنباده آخر فقط لجن درست میکند.
نقشها ممکن است اسلیمی، گلوبرگ، نقوش سنتی یا طرحهای مدرن باشند.

معمولاً با کاغذ کاربن یا رسم مستقیم انجام میشود.

در این مرحله بخشهای اضافی چوب برداشته میشود تا خطوط کلی طرح نمایان گردد.

این بخش کار اصلی است؛ سایهسازی، حجمدهی، گرد کردن و عمق دادن.

تجهیزات: سنباده نرم، روغن گیاهی، واکس چوب یا جلای مخصوص.
هدف: تثبیت نقش، افزایش ماندگاری و زیبایی سطح.

درهای چوبی سنتی

قاب و آینه

جاکلیدی و اکسسوری تزئینی

مبلمان کلاسیک

تابلوهای دکوراتیو برای خانههای مینیمال

ظروف دکوراتیو

جلوه لوکس و اصیل
ماندگاری بالا
امکان شخصیسازی
ارزش هنری و اقتصادی


